Pielęgnacja sierści pupila nie jest trudna, może jednak zajmować sporo czasu. Krótkie, sztywne włosy na całym cele, lekko pofalowane muszą być poddawane zabiegowi usuwania martwej sierści, co powszechnie nazywane jest trymowaniem. Na szczęście nie jest to zabieg bolesny dla psa ani w żaden sposób skomplikowany. Nieusunięcie martwych włosów może zaburzyć prawidłowy wzrost nowej, zdrowej sierści. Odstające włosy na pysku wystarczy w odpowiedni sposób układać.

Rasa charakteryzuje się pogodnym usposobieniem, są to bardzo aktywne psy, ciekawe i pragnące przygód. Ich porywcze usposobienie i zachowanie terytorialne sprawia, że nie nadają się dla rodziny posiadającej bardzo małe dzieci. Szkolenie powinno być zróżnicowane, żeby zbyt szybko nie znudzić psa. Wobec obcych są nieufne. W razie zagrożenia najsilniej uwidaczniającą się cechą jest odwaga. Nie pokazują strachu wobec agresora.

Jest dużym psem, posiada od 50 do 63 cm wysokości, waży przeciętnie ok 25 kg. Jest silny, dość dobrze umięśniony, a jego ciało okryte jest przez gęsty włos idealnie nadający się na upały. Stanowi on bardzo dobrą ochronę przez nadmierną temperaturą, zimnem, jak również chroni przed wszelkimi ranami powstałymi podczas walki. Płaszcz może być biały, czarny, czarno-biały, blado czerwony lub opalony. Pysk zwężony z nosem czarnym lub brązowym. Ogon jest często kopiowany.

Aidi jest inteligentnym, uważnym psem, bardzo zwinny i zawsze gotowy do działania. Niezawodny jako obrońca swoich właścicieli przed złodziejami. Hodowany był ze względu na swoja użyteczność, a nie dla urody, przez to nie jest wygodnym domownikiem. Wymaga odpowiedniego postępowania od szczeniaka oraz specjalnego szkolenia. Należy psa od samego początku przyzwyczajać do nowoczesnego otoczenia.

Są to psy długogłowe, wysokości 56- 61 cm, ważą 20 – 25 kg. Ich prawdziwa zaletą jest posiadanie wspaniałych kwadratowych kształtów, długich prostych nóg i wysoko usadzonego ogona często lekko wygiętego na końcu.

Usposobienie spokojne, inteligentne, zyskały sporą sławę na całym świecie. Można je wykorzystywać praktycznie do każdej pracy. To są nie tylko wspaniali myśliwi, ale również mogą pracować jako przewodnicy niewidomych, ratownicy, psy lawinowe i psy policyjne. Idealnie nadają się także dla rodzin z dziećmi, bardzo dobrze potrafią bronić swojego właściciela przed złodziejami.

Airedale są pełne temperamentu, chętnie się uczą, są łagodne w stosunku do dzieci. Potrzebują dużo ruchu, dlatego nie nadają się dla osób nielubiących długich spacerów. Psy nie gubią sierści. Krótka sierść nie sprawia problemów z pielęgnowaniem, wystarczy codzienne czesanie i systematyczne trymowanie.

Duże psy wielkości od 70 cm do nawet 86 cm, ważą 34-64 kg. Biały, krótki płaszcz, czasem z lekko przyciemnionymi, oklapniętymi uszami. Włos średniej długości, prosty lub lekko falujący. Występują także odmiany krótkowłose, są jednak rzadkością. Posiadają długie, smukłe nogi i lekko podwinięty na końcu ogon. Obwódka oczu, warg i nosa jest całkowicie czarna lub czarno-brązowa, ale również uznawana jest różowa.

Psy te są idealnymi obrońcami, często wykorzystywane jako psy stróżujące. Charakteryzują się niesamowita odwagą, potrafią bronić zwierząt hodowlanych nawet przed niedźwiedziem. Mogą być niebezpieczne dla dzikich zwierząt, ale po odpowiednim przeszkoleniu są łagodne dla noworodków. Wytrzymałe i wytrwałe, charakterem przypominają owczarka anatolijskiego. Potrafią całymi godzinami wylegiwać się w sadzie.

Maja umaszczenie białe, czerwone, pręgowane lub sezamowe. Po bokach kufy, pod żuchwą, na szyi, piersi, ogona i po wewnętrznej stronie kończyn widoczne są białe znaczenia. Suki mają do 62 cm wysokości, samce są trochę większe- do 68 cm, ważą od 25 do 45 kg. Uszy charakterystycznie stojące, ogon kręcony.

Są inteligentne, spokojne, obrończe, silne o wybitnym instynkcie łowieckim. Nie są łatwe w prowadzeniu ze względu na swój wyjątkowy upór, idealnie nadaj ą się do polowań. Jest to rasa psów niezależnych, mają zamiłowanie do bójek z innymi psami. Wymagają odpowiedniego wychowania, konsekwentnego, ale również lekko pobłażliwego. Mogą próbować dominować w rodzinie. Potrzebują wyraźnie hierarchicznej grupy.

Alaskan malamute osiągają do 64 cm wysokości, ważą ok 39 kg. Gęsta szata, dłuższa niż u husky syberyjskiego może sprawiać kłopoty w pielęgnacji. Umaszczenie wilczaste z odcieniami od czarnego i szarego, poprzez czarno-białe, aż do czerwono-białego. Możliwe jest również czysto białe. Kończyny mocne, krótkie i proste aż do nadgarstków. Wilcze pazury na tylnych łapach usuwane są zaraz po urodzeniu psa.

Są to największe i najsilniejsze psy pociągowe. Ich krępa budowa ciała i wytrzymały kościec nie utrudniają wdzięcznego poruszania się psów. Nazwa pochodzi od plemienia Eskimosów na zachodniej Alasce. Tutaj hodowane są od setek lat. Rasa jest pełna zaufania i przyjacielska, dobrze też zachowują ie w stosunku do małych dzieci. Jednak nie przywiązuje się do jednej osoby. Alaskan malamute są inteligentne, nie nadają się do życia kanapowego. Potrzebują dużo ruchu i zajęcia. Mają skłonności do dominacji, dlatego tez od szczeniaka należy trzeba konsekwentnie z nimi postępować. Nie są odpowiednie dla początkowych hodowców.

Wyglądem przypominają jamnika z krótkimi nogami i długim tułowiem. Ich sierść jest gęsta, i krótka. Gładka sierść nie występuje na szyi i ogoni, posiadają tam szczotkę. Wielkość:: 37-38 cm, czasem nawet do 42 cm. Ważą od 15 do 17 kg. Posiadają umaszczenie czerwono-rude i czarne z brązowymi oznakami. Silne kończyny i stopy, paznokcie czarne, palce charakterystycznie zwarte. Mają również bardzo elastyczną skórę. W Polsce rasa ta jest mało popularna. Większym uznaniem cieszą się w Austrii i Bawarii, gdzie pracują jako psy górskie.

Psy wielkości 46-56 cm i masie od 15 do 30 kg. Ich głowa jest średniej długości, prostokątna, a czaszka dość płaska, w najszerszym miejscu tzn na wysokości uszu dość pokaźna. Potężne, silne szczęki, dopuszczalne przez FCI tylko ze zgryzem nożycowym. Grzbiet jest bardzo charakterystyczny: krótki, dobrze umięśniony, żebra mocno zaznaczone, zachodzą do tyłu. Dzięki dobrej muskulaturze psy te maja lekki, sprężysty chód.

Amerykański Pit Bull Terier posiada zrównoważony temperament. Jest waleczny, nie boi się bólu. Wrodzona, silna agresja skierowana raczej do innych zwierząt, bardzo rzadko do ludzi sprawia, że psy te nie nadają się dla początkowego hodowcy, jak i dla rodzin z małymi dziećmi. Z pokolenia na pokolenie wzmaga się u nich chęć do walki i agresja. Po odpowiednim przeszkoleniu mogą stać się przyjazne również dla innych psów.

Są to psy średniego wzrostu. Mają od 38 do 46 cm wysokości, ważą niewiele od 12 do 20 kg. Gęsta, kręcona i krótka sierść może sprawiać pewne problemy w pielęgnacji. Uszy proste, oklapnięte, ogon prosty. Umaszczenie czekoladowe, dopuszczalne jest również wątrobiane oraz małe znakowania w górnej części klatki piersiowej i plecach. Cechują się harmonijną, muskulaturą sylwetką. Są dłuższe niż wyższe, ale nieznacznie.

Spaniel dowodny nie jest agresywny. Lubi dzieci, jest psem dla całej rodziny. Towarzyski, cierpliwy, bardzo mocno przywiązany do domowników. Jest raczej psem myśliwskim ze względu na doskonały węch, ale nadaje się również do domu. Trzeba jednak pamiętać, żeby zapewnić mu dużo ruchu, uwielbia gonitwy i polowania. Jeżeli nie może wykorzystać swojej energii staje się nieposłuszny, wymaga aktywnego właściciela.

Głowa jest średniej długości z szeroką czaszką, dobrze wysklepioną. Uszy mogą być cięte, choć preferowane są niecięte załamane w charakterystyczne płatek róży lub do przodu. Posiadają silną muskulaturę, przez co ich chód jest elastyczny, niekołyszący na boki. Kończyny o zaokrąglonym kośćcu, szeroko rozstawione. Ogon długi, prosty, niecięty. Sierść jest krótka, twarda i lśniąca.

Są to odważne, dynamiczne psy, bardzo aktywne, potrzebują dużo ruchu. Zyskały złą sławę poprzez atakowanie ludzi. Potrzebują odpowiedniego przeszkolenia. Są przyjazne dla ludzi, dzielne. Od szczenięcia należy uczyć ich przyjaznych kontaktów z innymi psami. Zawsze jednak mają skłonność do bójek.